کابلکشی فیبر نوری برای متروها یک پروژه تخصصی و سیستماتیک است که شامل مراحل کلیدی مانند نقشهبرداری و طراحی، نصب سینی کابل، کابلکشی و تست اتصال برای اطمینان از پایداری سیستم ارتباطی مترو و ایمنی عملکرد قطار است.
مراحل و روشهای اصلی:
1. نقشهبرداری و طراحی: قبل از کابلکشی، مهندسان نقشهبرداریهای دقیقی از تونلها و ایستگاههای مترو انجام میدهند تا مسیر بهینه، محل نصب و مواد کمکی مورد نیاز (مانند سینی کابل و گیرهها) را تعیین کنند.
طرح طراحی، سازگاری الکترومغناطیسی (EMC) و الزامات حفاظت از آتش را در نظر میگیرد و کابلهای فیبر نوری با خواص مقاوم در برابر شعله را انتخاب میکند.
2. نصب سیستمهای پشتیبانی: سینیهای کابل، پلها یا گیرهها در امتداد دیوارهای تونل یا مکانهای تعیینشده نصب میشوند تا از کابلهای فیبر نوری پشتیبانی و ایمن شوند. این سیستمهای پشتیبانی باید محکم و قابل اعتماد باشند تا در برابر لرزشها و سایر چالشهای محیطی ناشی از عملکرد مترو مقاومت کنند.
3. کابلکشی: کشش دستی یا مکانیکی: با استفاده از تجهیزات کابلکشی یا دستگاههای کششی تخصصی، کل قرقره کابل فیبر نوری از نقطه شروع (معمولاً اتاق تجهیزات یا جعبه اتصال) در امتداد مسیر سینی کابل از پیش تعیینشده به نقطه پایانی کشیده میشود.
جلوگیری از آسیب: باید مراقبت ویژهای برای محافظت از کابل نوری در حین عملیات انجام شود و از خم شدن بیش از حد، پیچ خوردن یا آسیب ناشی از نیروی خارجی جلوگیری شود. این معمولاً مستلزم استفاده از دستگاههای ضد گره کابل است.
ساخت بخشبندی شده: با توجه به طول معمولاً زیاد خطوط مترو، کابل نوری در بخشهایی کابلکشی میشود و در داخل هر بخش به هم متصل میشود.
4. اتصال و اتصال کابل نوری: در جعبههای اتصال یا اتاقهای تجهیزات تعیینشده، از تجهیزات تخصصی برای اتصال یا اتصال بخشهای مختلف کابل نوری برای تشکیل یک پیوند ارتباطی کامل استفاده میشود.
5. آزمایش و تأیید: پس از کابلکشی و اتصال، از ابزارهای حرفهای برای آزمایش جامع عملکرد انتقال کابل نوری (مانند تلفات، پهنای باند و غیره) استفاده میشود تا اطمینان حاصل شود که کیفیت انتقال سیگنال با استانداردهای طراحی مطابقت دارد.
6. شناسایی و بایگانی: کابل نوری کابلکشی شده برای سهولت نگهداری و مدیریت در آینده شناسایی میشود و تمام دادههای ساخت و آزمایش بایگانی میشود.
7. چالشها و ملاحظات: ایمنی عملیاتی: ساخت و ساز در خطوط موجود معمولاً فقط میتواند در شب و پس از توقف عملکرد مترو انجام شود. زمان کار کوتاه است و به راندمان بالا و مقررات ایمنی سختگیرانه نیاز دارد.
محیط پیچیده: محیط تونل مترو پیچیده است و عواملی مانند لرزش، تداخل الکترومغناطیسی و رطوبت وجود دارد که کابلهای نوری را ملزم به داشتن سازگاری محیطی خوب و قابلیت ضد تداخل میکند.
تجهیزات تخصصی: برای اطمینان از کیفیت ساخت، به تجهیزات کابلکشی و آزمایش کابل نوری اختصاصی نیاز است.
از طریق این فرآیندهای حرفهای و استاندارد، مترو میتواند یک شبکه ارتباطی پایدار و پرسرعت برای پشتیبانی از عملکرد خدمات حیاتی مانند انتقال سیگنال، نظارت تصویری و سیستمهای اطلاعات مسافر ایجاد کند.
یولیا لیو