هنگام ارتقاء کابل شبکه در مجتمع های مسکونی قدیمی،کابل های قطره ای "به سبک پروانه" (که معمولاً به عنوان کابل های قطره ای صاف با سیم فولادی یکپارچه شناخته می شوند) عمدتاً برای اتصال نهایی به خانوارهای فردی استفاده می شوند، در حالی که کابل های فیبر نوری بیرونی خودپذیر به عنوان خطوط ستون فقرات بین ساختمان ها عمل می کنند.
*انتخاب کابل های قطره ای(از جعبه توزیع فیبر به خانه): مدل GJYXFCH یا GJYXCH (کابل قطره صاف خودپذیر).
ویژگی ها: ساختار کابل شامل یک سیم تعلیق با قدرت بالا (معمولا فولاد یا فوسفات فولاد) است.اجازه نصب مستقیم از روی هوا بدون نیاز به قلاب های اضافی تعلیق رشته فولاد.
مجتمع های مسکونی قدیمی اغلب دارای گوشه های زیادی از دیوارهای بیرونی هستند؛ کابل های فیبر نوری استاندارد در چنین محیط هایی بسیار مستعد شکستن یا کاهش قابل توجهی در سیگنال هستند.
*انتخاب برای خطوط ستون فقرات پیچیده(از اتاق تجهیزات به جعبه توزیع فیبر ساختمان): مدل GYXTC8S (کابل خودپذیر لوله مرکزی "شکل 8) یا GYTC8S (کابل خودپذیر رشته ای "شکل 8)
ویژگی ها: بخش متقاطع به شکل "شکل 8" است." با یک رشته تعلیق فولادی سنگین که قادر به مقاومت در برابر نیروهای کششی در فضای باز در طول طول زمان و در شرایط باد قوی استتعداد فیبر های معمولی 12، 24 یا 48 هسته است.
مشخصات ایمنی کلیدی برای نصب هوایی در فضای باز: کابل های فیبر نوری هوایی باید فاصله ایمن را از خطوط برق نزدیک حفظ کنند.حداقل فاصله عمودی یک متر باید حفظ شود.، و کابل باید در یک پوشش محافظ عایق بندی شده باشد.
- الزامات مقاومت در برابر آب و هوا: پوشش بیرونی باید از مواد مقاوم در برابر اشعه ماوراء بنفش (پولی اتیلن سیاه با چگالی بالا یا HDPE) ساخته شود.پوشش کابل های قطره ای سفید استاندارد در عرض یک یا دو سال شکننده و ترک می شوند..
- اقدامات حفاظت از صاعقه: از آنجا که کابل ها حاوی یک عنصر فلزی است (سیم فولاد)قطعات فلزی باید قبل از ورود به جعبه توزیع فیبر ساختمان به درستی زمین گیر شوند تا از جریان برق در داخل ساختمان جلوگیری شود..
